De All Stars van GFC 2

All Stars is terug op het scherm. Mooi, mooi, dacht ik aanvankelijk. Maar de eerste hernieuwde kennismaking is me niet echt bevallen.

Belevenis
Ervaringen

Te gezocht. Dat is het eerste wat in me opkomt na de eerste afleveringen. Ik durf mezelf wel een kenner van het lagere amateurvoetbal te noemen en waar All Stars bij de start in 1999 drie seizoenen lang bijna elke aflevering de juiste snaar raakte moet twintig jaar later de stemknop van smeerolie worden voorzien.

Live

Ik raad de makers aan om zondagmorgen in te schakelen op de Facebook-pagina van GFC zondag 2. Dat elftal heeft na de recente coronamaatregelen (geen publiek meer bij amateurwedstrijden) besloten live te gaan.

Met een mobiele telefoon wordt het wereldwijde web gezocht en alleen dat wankele beeld is het kijken al waard. Want de camera wordt niet alleen op de voetballers gericht.

GFC 2 (Foto: Facebook)

Volle lading

Absolute hoogtepunt is het commentaar. Elke nieuwe kijker wordt met een (sarcastische of ironische) groet welkom geheten door de twee (!) commentatoren annex analytici annex lullebatsen. Ze sparen de eigen spelers geenszins: afwezigen wegens een weekendje weg krijgen de volle lading net als de voetballers die wel in het veld staan. Zeker als de wedstrijd ook nog eens verloren gaat.

Terpentine

Oneliners als: “Je adem stinkt naar terpentine, de verf bladdert hier van de muren”, hadden in All Stars niet misstaan. Net als het verhaal waarom Rik Elbert geen Rik Elbert heet maar Rikelbert. Je moet wel vroeg uit de veren om dit stukje cabaret te aanschouwen. Zondagmorgen 9.00 uur is de aftrap bij Rood Zwart in Delden. Het ultieme tijdstip om lager amateurvoetbal te ervaren.

In de wandelgangen hoorde ik dat de heren een statief hebben aangeschaft. Dan slaat mij bij de argwaan toe. Elke vorm van iets dat op professionaliteit lijkt, moet vermeden worden. Amateurvoetbal is amateurvoetbal, zeker om negen uur ’s morgens.

Belevenissen tags: