Peter

Peter

We fietsten samen ‘over de bult’ naar huis. Middagfeestje gehad in Markelo. Uiteraard nog niet genoeg gehad, dus nog even aangelegd bij een etablissement in het Goorse centrum. De ideeën werden steeds wilder, want de jubileumoptocht van het Schoolfeest kwam eraan.

Muppet

Korte uitleg. De laatste keer dat mijn persoontje was te bewonderen in de allegorische optocht was zo’n vijftien jaar geleden. Niemand heeft me gezien, want ik zat verstopt in een kikkerpak. Thema: The Muppet Show, groep: The Partygangsters. Het was een onaangekondigd muzikaal optreden met 100.000 keer en drie uur lang een flard van dertig seconden uit het befaamde Muppet Show Theme.

’s Morgens sprak ik tegen mijn vrouw: “Ik ga even bij de opstelling van de optocht kijken”. Ruim een etmaal later keerde ik terug met de publieksprijs. Blij natuurlijk, mijn vrouw een tikkeltje minder.

Live, luid en ruig

Terug naar nu. The Partygangsters wilden het groots aanpakken met het thema Griekenland. Hoe prachtig dat uitpakte, heeft u allemaal kunnen zien. Wat u niet heeft gezien: het optreden dat ik met jou zou doen: als openingsact voorop gaan in de bonte stoet. Jij zou de bekende Hollandse hit ‘Wij gaan naar Griekenland’ zingen. Ik zou de hardrockversie van de tsirtaki live à la AC/DC als afwisseling laten klinken. Live, luid en ruig. Vond jij geweldig, ik ook trouwens. De aankleding werd na elk glas bier gekker; the sky was de limit. Kortom, dolle boel.

En toen werd je ziek. En nog zieker. We spraken elkaar nooit meer. En we zullen elkaar ook nooit meer spreken. The sky was inderdaad de limit. Al geloof jij daar als prominent voetballid van de ‘roomsen’ niet in. Dus geloof ik maar even met je mee.

Tot weerziens Peter!

‍